PADİŞAH: (Fars.) - Hükümdar.
PAHA: (Tür.) - Değer, fîat, eder, tutar. - Erkek ve
kadın adı olarak kullanılır.
PAKALIN: (f.t.i.) Er. - Dürüst, doğru iyi tanınmış
kimseler.
PAKAN: (Fars.) Er. 1. Temizler, anlar. 2. Veliler,
ermişler, evliya.
PAKEL: (f.t.i.) Er. - İyi işler yapan, doğru kimse.
PAKER: (f.t.i.) Er. - Temiz, dürüst, iyi kimse.
PAKİZE: (Fars.) Ka. - Temiz, saf, halis,
lekesiz.
PAKKAN: (f.t.i.) Er. - Temiz soydan gelen kimse.
PAKSAN: (f.t.i.) Er. - Temiz, doğru namuslu tanınmış
kimse.
PAKSOY: (f.t.i.) Er. - Temiz soydan gelen.
PAKSU: (f.t.i.) Er. - Temiz su. Billur gibi arı duru,
şahsiyetli.
PAKSÜT: (f.ı.i.) Er. - Sütü temiz.
PALA: (Tür.) Er. - Kısa ve geniş kılıç.
PALATEKİN: (Tür.) Er. - Emniyet,
güven ve cesaret telkin eden kişi.
PALATİMUR: (Tür.) Er. - Demir
pala. Sert ve katı yapılı, güçlü.
PALAY: (Fars.) Er. - Yedek at.
PALAZ: (Tür.) Er. 1. Kimi kuş yavrularının
civcivlikten sonraki durumu. 2. Güzel, canlı, gürbüz, şişman. 3. Dağınık.
PALMİYE: (Fran.) Ka. - Süs olarak kullanılan bir
nevi hurma ağacı.
PAMİR: (Tür.) Er. 1. Orta Asya'da yükseltisi
7000 m'yi geçen yüksek dağlık külle. 2. (Fars.) Dünyanın çatısı.
PAMİRHAN: (Tür.) Er. - Pamir han.
PAPATYA: (Tür.) Ka. - İlkbaharda çiçek açan, taç
yapraklı, beyaz, ortası sarı kümeçli bir kır çiçeği.
PARLA: (Tür.) Ka. 1. Işık saç, ışılda. 2. Ün kazan,
tanın.
PARLAK: (Tür.) Ka. 1. Parlayan, ışıldayan. Temiz. 2.
Çok başarılı.
PARLANUR: (Tür.) Ka. - Nur gibi parla. Parla nur.
PARLAR: (Tür.) Ka. - Işık saçar, ışıldar, aydınlık
verir.
PARSA: (Fars.) Er. 1. Sofu, dinine bağlı. 2. İffetli,
namuslu, temiz, doğru.
PARSBAY: (f.t.i.) Er. -
Pars gibi güçlü ve
çevik.
PARSHAN: ( f.t.i.) Er. - (bkz. Parsbay).
PARSKAN: ( f.t.i.) Er. - Kanında atılganlık, cesaret ve saldırganlık taşıyan.
PAŞA: (Tür.) Er. 1. Osmanlı devletinde yüksek rütbeli askerlere verilen unvan.
General. 2.Uslu, ağırbaşlı.
PAYAM:
(Tür.) Er. - Badem.
PAYAN:
(Fars.) - Son nihayet. Uç, kenar. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
PAYE:
(Fars.) 1. Aşama, rütbe, derece. 2. Basamak, merdiven basamağı. 3.. İkizlerin
bir yıldızı, cevza burcu. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
PAYİDAR: (Fars.) 1. Saygın, rütbeli. 2. Sağlam, sürekli. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.
PAYİZ: (Fars.) Er. - Güz, sonbahar. Yaşlılık.
PAYZEN:
(Fars.) Er. 1. Tutsak, esir. Suçlu. Ayağına pranga vurulmuş kimse. 2. Rençber.
PAZVANTI: (Fars.) Er. - Osmanlı devletinde, Rumeli bölgesinde gece bekçilerine verilen
ad.
PEDÜK:
(Tür.) Er. - Yüce, yüksek.
PEHLEVİ: (Fars.) Er. 1. Şehir. 2. Kahraman, yiğit.
PEHLİVAN: (Fars.) Er. 1. Güreşçi. 2. Boylu boslu, iri yan, güçlü kimse, yiğit.
PEKAL:
(Tür.) Er. - Pek al.
PEKALP:
(Tür.) Er. - Güçlü, sert, kahraman yiğit.
PEKART:
(Tür.) Er. - Sağlam dönülmez yemin. Pek ant.
PEKAY:
(Tür.) Ka. - Pek ay.
PEKDEĞER: (Tür.) - Çok değerli, çok kıymetli. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
PEKDEMİR: (Tür.) Er. - Sert, sağlam, demir gibi.
PEKEL:
(Tür.) Er. - Güçlü el. Pek el.
PEKER:
(Tür.) Er. - Güçlü kimse. Gözüpek, cesur yapılı.
PEKERGİN: (Tür.) Er. - Olgun kimse.
PEKGÖZ:
(Tür.) Er. - Cesur, yiğit.
PEKİN: (Tür.) Er. - Üzerinde kuşku duyulmayan, kesinlikle bilinen, kesin.
PEKİNER: (Tür.) Er. - (bkz. Pekin).
PEKİNTÜRK: (Tür.) Er. - Pekin Türk.
PEKKAN:
(Tür.) Ka. - Sağlam temiz kandan gelen. Soylu.
PEKOL:
(Tür.) Er. - Sert, sağlam, dayanıklı ol.
PEKÖZ:
(Tür.) - Özü sağlam kimse. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
PEKŞEN: (Tür.) - Neşeli, şen-şakrak, mutlu kimse. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.
PEKTAŞI: (Tür.) Er. - Güçlü, sert taş.
PEKTAY:
(Tür.) Er. - Güçlü, sağlam tay.
PEKTÜRK: (Tür.) Er. - Sağlam ve güçlü Türk.
PEKÜN:
(Tür.) Er. - Tanınmış güçlü isim.
PEKÜSTÜN:
(Tür.) Er. -
Çok üstün, üstünlükte en iyi seviyede olan.
PELİN: (Tür.) Ka. - Birleşikgillerden, keskin ve güzel kokulu, bir çeşit bitki.
PELİT: (Tür.) - Çınar, meşe vb. ağaçların meyvesi. - Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.
PEMBE:
(Tür.) Ka. - Beyaz ve kırmızının karışmasından oluşan açık renk.
PEMBEGÜL: (Tür.) Ka. - Pembe gül.
PERÇEM:
(Fars.) Ka. 1. Kâkül. Yele. 2. Mızrak, bayrak gibi şeylerin başlarına konan
püskül.
PERDAH:
(Fars.) Er. 1. Cila, parlaklık, parlama. Parlatma, parlaklık verme. 2. Budanmış
asmadan yeni süren çubuk.
PEREN:
(Fars.) Ka. - Ülker yıldızı, pervin, Süreyya.
PERİ: (Fars.) Ka. 1. Dişi cin (güzel ve iyilik severlik sembolü olarak kabul
edilirler). 2. Güzel kadın veya kız.
PERİCAN: (Fars.) Ka. - (bkz. Peri).
PERİDE: (Fars.) Ka. - Uçmuş, soluk, solmuş.
PERİHAN: (Fars.) Ka. - Peri padişahı. Büyücü.
PERİNÇEK: (Tür.) Er. - Özverili, fedakar, sadık.
PERİRU: (Fars.) Ka. - Peri yüzlü, çok güzel.
PERİVEŞ: (Fars.) Ka. - Peri gibi, çok güzel.
PERİZ: (Fars.) Er. 1. Bağırma, haykırma. 2. Su kenarında yetişen yeşil saz, ot.
PERİZAT: (Fars.) Ka. 1. Peri çocuğu. 2. Güzel, çok güzel.
PERİZE: (Fars.) Ka. 1. Kırmızı altın. 2. Ateşte pişirilen ekmek.
PERK:
(Tür.) Er. - Katı, sert, güçlü berk.
PERKEL:
(Tür.) Er. - Güçlü er.
PERKER:
(Tür.) Er. - Güçlü kimse.
PERKİN: (Tür.) Er. - Çok güçlü kuvvetli, sağlam kimse.
PERMUN:
(Fars.) Ka. - Bezek, süs.
PERRAN:
(Fars.) Ka. - Uçan, uçucu.
PERRİN: (Fars.) Ka. - Nezaket, nazlılık.
PERTAV:
(Fars.) Er. 1. Atılma, sıçrama. 2. Uzağa düşen ok.
PERTEV:
(Fars.) Er. - Işık. Parlaklık.
PERVA:
(Fars.) 1. Korku. Çekingenlik. 2. İlgi, bağ.
PERVER:
(Fars.) Er. - Besleyen, besleyici, yetiştiren, yetiştirici, koruyan, terbiye
eden.
PERVİN: (Fars.) Ka. - Ülker süreyya.
PERVİZ: (Fars.) Er. 1. Üstün. 2. Elek. Süzgeç. 3. Balık. 4. Güzellik. Cilve. 5. İran
hükümdarı Hüsrev'in lakabı.
PESEN:
(Tür.) Kırağı, çiğ. Sis. İnce ince yağan kar, çisenti. - Erkek ve kadın adı
olarak kullanılır.
PESENT: (Fars.) Ka. 1. Beğenen,
beğenmiş. Beğenme, seçme. 2. Esmerleşmiş. 3. Altın, mat altın.
PESİN: (Fars.) - Sonraki, en son. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
PEŞİN: (Fars.) Er. - Keykubat'ın üçüncü oğlu.
PEŞREV: (Fars.) Er. 1. Türk müziğinin en meşhur saz eseri formu. 2. Güreşten önce
güreşçilerin yaptıkları gösteri.
PETEK:
(Tür.) Ka. 1. Kovanda arıların içine bal yaptıkları göz, mum tekerleği. Kovan.
2. Minarenin şerefe ile külah arasındaki kısmı. Bacalarda külahın altındaki
çıkıntılı kısım.
PEYAM:
(Fars.) Er. - Haber, başkasından alınan bilgi, nebe.
PEYAMİ: (Fars.) Er. - Haberle, bilgi ile ilgili.
PEYDA:
(Fars.) Ka. - Meydanda açıkta. Hazır, mevcut.
PEYGAMBER: (Fars.) - Allah tarafından kullarına haber götürmekle görevlendirilmiş
seçkin insan. Nebi, Rasul. - Yalnız Peygamberlere mahsus bir isimdir.
PEYKAN:
(Fars.) Er. - Temren, başak, okun ucundaki sivri demir.
PEYKE:
(Fars.) Ka. - Kuru kanepe, tahta sedir.
PEYKER:
(Fars.) Ka. - Yüz, surat.
PEYMA:
(Fars.) Ka. - Ölçen, ölçücü.
PEYMAN:
(Fars.) Er. - Yemin, and, ahd.
PEYMANE: (Fars.) Ka. - Büyük kadeh, şarap bardağı.
PEYREV:
(Fars.). - Ardı sıra giden. Arkasından giden, izinden yürüyen. -Erkek ve kadın
adı olarak kullanılır.
PEYZAJ:
(Fran.) Ka. - Kır resmi.
PINAR:
(Tür.) Ka. - Yerden kaynayıp çıkan su, kaynak, çeşme. Bir suyun çıktığı yer, su
başı. Kaynak suyunun devamlı aktığı yer.
PIRILTI: (Tür.) Ka. - Parıldayan şeyin çıkardığı ışık. Anlık ışık geçişi.
PIRLANTA: (hal.) Ka. - Değerli bir tür elmas.
PIRNAL:
(Tür.) Ka. - Meşe ağacı çalısı.
PITIRCA: (Tür.) Ka. - Koyu pembe renkli bir bahar çiçeği.
PİNHAN: (Fars.) Ka. - Gizli.
PİRANE: (Fars.) Er. - Yaşlılara yakışır şekilde, olgunca tavır.
PİRAYE: (Fars.) Ka. - Süs, zinet.
PİRUZ: (Fars.) Er. - Kutlu, hayırlı, uğurlu.
PİRUZE: (Fars.) Ka. - Mavi renkli ve değerli bir süs taşı.
PİYALE: (Fars.) Ka. - Kadeh, şarap bardağı.
PLATİN: (Lat.) Ka. - Beyaz ve çok değerli bir maden.
POLAT:
(Fars.) Er. - Çelik. Güç, kuvvet.
POLATALP: (Tür.) Er. - Çelik gibi güçlü yiğit.
POLATHAN: (Tür.) Er. - (bkz. Polatalp).
POLATKAN: (Tür.) Er. - Çelik gibi güçlü soydan gelen.
POLATKILIÇ: (Tür.) Er. - İyi cins çelikten yapılma kılıç.
POYRAZ:
(Yun.) 1.
Kuzeydoğudan esen soğuk rüzgar. 2. Kuzey. – Erkek ve kadın adı olarak
kullanılır.
POZAN:
(Tür.) Er. -
Üzüm bağı.
PÜRÇEK:
(Tür.) Ka. - Şakaklardan sarkan saç, zülüf. Ağaç ve bitkilerin saçak gibi ince
kökleri. Oya, püskül, saçak.
PÜRÇİN: (Fars.) Ka. - Çok düşünceli, öfkeli. Kırışık.
PÜRDİL: (Fars.) Er. - Yürekli, cesur.
PÜREN:
(Tür.) Ka. - Kimi ağaçlarda yapraklardan ayrı olarak süren ince yaprak. Çalılık
ve sık otlu yerler. Sarı, kırmızı, çiçek açan ufak yapraklı anların çok sevdiği
bir tür ot. Meşe ağacı filizi.
PÜRFER:
(Fars.) Ka. - Çok parlak, aydınlık.
PÜSER:
(Fars.) Er. -
Oğul, erkek çocuk.
--------------------------Sonu---------------------------